آی کواد | مرجع خرید و اجاره کوادکوپتر | نقد و بررسی کوادکوپتر

نقد و بررسی تخصصی مویک پرو کمبو(قسمت اول)

نقد و بررسی تخصصی مویک پرو کمبو

نقد و بررسی تخصصی مویک اگر چه امسال به نظر می رسید پرنده کارما از شرکت GoPro  جذاب ترین پرنده برای پرواز کردن خواهد بود، خیلی زود طی ۷۵ روز گذشته مشخص شد که کارما به این خوبی هم نبود. فقط ۷ روز از معرفی کارما در ماه سپتامبر می گذشت که DJI با مویک پرو وارد عمل شد.

مویک پرو کوچکترین پرنده DJI تاکنون است که ویژگی توانایی فیلمبرداری با ابعاد ۴K را از محصول تولیدی ۵ ماهه قبلی DJI یعنی فانتوم ۴ توسعه داده است. این فقط پرنده ای برای مقابله با موفقیت کارما شرکت GoPro نیست،‌ بلکه یکی از مهم ترین پرنده های تا این تاریخ است.

من خیلی کنجکاو بودم، آیا به تنهایی و بدون کمک شخصی دیگر با این پرنده تصاویر از حرکات ورزشی تهیه کنم؟ بدین معنی که نیاز به شخص دیگری برای خلبانی پرنده نباشد. شما نقد و بررسی من از پرنده Airdog را در ابتدای سال و بررسی پرنده کارما را در هفته ای که GoPro آن را اعلان کرد دیدید. آیا مویک پرو بهترین گزینه من خواهد بود؟ من تصمیم به کشف این موضوع دارم.

مثل بقیه پرنده هایی که بررسی کردم، مویک پرو را هم خودم خریداری کردم. همین طور تعداد زیادی پرنده که از Kickstarter خرید کردم ولی هیچ وقت زحمت بررسی آن ها را به خودم ندادم (غالبا به این دلیل که خیلی بیخود بودن و حوصله من رو سر بردن). بخش زیادی از این نقد و بررسی به کاربرد پرنده در حرکات ورزشی اختصاص دارد، البته به صورت عمیق به سایر جنبه های مویک پرداخته شده است. بیایید شروع کنیم.

محتویات جعبه

دو گزینه برای خرید مویک پرو ارایه شده است. اولی حالت پایه است و دومی بسته کمبو Fly More است. من برای خودم بسته Fly More را خریداری کردم که مهمترین جذابیت آن باطری های اضافه است. در مورد محتویات دیگر آن بحث بعداً توضیح خواهم داد.

اول در مورد جعبه، که اینجا سه جعبه وجود دارد. دو جعبه سمت چپ بسته Fly More است. جعبه قهوه ای بزرگ کیف حمل دوشی پرنده و جعبه پایین سایر محتویات بسته Fly More است. بسته سمت راست با عکس پرنده روی آن حاوی خود پرنده است.

برای خلوت شدن کار، این کیف رودوشی مردانه بسته Fly More است. این بسته غالب تجهیزات پرنده من جمله خود پرنده، ریموت و باتری ها و ملخ های اضافه را در خود جای می دهد.

بعد از آن بسته تجهیزات کمبو را باز می کنیم که تمرکز اصلی آن قوای محرکه پرنده است.

 

داخل این جعبه یک سری جعبه کوچک با این تجهیزات اضافه است. این شامل هاب شارژر باتری، ۲ باتری اضافه (که یکی هم داخل جعبه معمولی پرنده است)، دو جفت ملخ اضافه و یک شارژر فندکی برا اتصال هاب شارژر به خودرو است.

جعبه اصلی مویک پرو DJI باقی مانده است. اگر بسته کمبو را نخرید این بسته استانداردی است که دریافت می کنید.

با باز کردن جعبه با بسته زیر مواجه می شویم.

محتویات جعبه روی میز زیر قرار دارد:

در تصویر بالا چهار ملخ، کیسه ملخ ها، کنترل، پرنده، کابل آداپتور تلفن همراه برای کنترل و تبدیل A/C قرار دارد.

در تصویر بعدی تمام محتویات بسته کمبو Fly More و پرنده قرار دارد. بخشی که در راست تصویر است محتویات اضافه Fly More و بخش سمت چپ محتویات بسته پایه است.

بعدا در مورد بسته کمبو صحبت خواهم کرد.

وزن ها و ابعاد:

باید دید وزن و ابعاد پرنده چگونه است.

وزن کنترل مویک ۳۱۶ گرم، پرنده خالی بدون ملخ ۷۳۹ گرم و وزن کل مویک ۱۰۵۵ گرم است.

بعد وزن پرنده کارما GoPro رو اندازه گیری کردیم، پرنده شامل دوربین و گیمبال برابر است با ۱۹۴۱ گرم. وزن کنترل برابر است با ۶۲۶ گرم و وزن همه ی تجهیزات روی هم ۲۵۲۹ گرم.

بعد از اون وزن فانتوم ۴ را اندازه گیری کردم که برابر است با ۱۳۹۵ گرم و همراه با کنترل برابر است با ۲۲۳۵ گرم.

کاهش وزن باتری مویک نسبت به فانتوم ۴ تنهایی باعث شگفتی است. وزن باتری مویک تقریباً نصف وزن باتری فانتوم است، از ۴۶۱ گرم به ۲۳۴ گرم.

در نهایت Airdog  را هم وزن کشی کردم که در مجموع با تجهیزات آن برابر ۲۱۳۵ گرم و وزن کنترل به تنهایی برابر ۱۱۳ گرم است.

در مرحله بین ابعاد پرنده کارما و مویک مقایسه کردم.

و در این تصویر مویک و فانتوم با هم مقایسه شده اند.

واضح است که مویک کوچکترین پرنده است، کارما و Airdog تقریباً هم اندازه اند و فانتوم ۴ از همه بزرگتر است. می توانید ملخ های مویک را هیچ وقت باز نکنید، چون جمع می شوند. ملخ های کارما هم نیازی به باز کردن ندارد اما جمع نمی شود و مجبور هستید کوله بزرگتری برای حمل آن استفاده کنید. هم برای فانتوم و هم برای Airdog برای حمل حین مسافرت باید ملخ ها را باز کنید.

بررسی موارد اصلی:

اکنون زمان آن رسیده که نکات اصلی را در مورد مویک بررسی کنیم. البته بهترین ویژگی آن اندازه و فشرده بودن است. امکان جمع شدن پرنده مهم ترین نقطه قوت برای رسیدن به پرفروش ترین پرنده خواهد بود. باید چهار بازوی پرنده را باز کنید،‌دو بازو در جلو و دو بازو در عقب به سمت بیرون باز می شوند.

در مرحله بعد باید پوشش و قفل گیمبال را باز کنید. هر دو قطعات کوچک پلاستیکی هستند که از گیمبال حین حمل و نقل محافظت می کنند. پوشش گیمبال برای جلوگیری از برخورد اجسام داخل کوله مثل مسواک به دوربین و قفل گیمبال برای جلوگیری از تکان خوردن گیمبال است.

اگر دقت کرده باشید یک قطعه پلاستیکی مشکی هم همراه پرنده است. این قطع پوششی است که روی پوشش محافظ گیمبال قرار می گیرد.

بدین ترتیب شما پوششی برای پوشش محافظ گیمبال دارید. به این خاطر که می توانید با پوشش محافظ شفاف پرواز کنید و تا زمانی که خط و خشی بر روی آن نباشد یا نور خورشید بر روی آن بازتاب نشود تصاویر قابل قبول است. اما اگر بر روی پوشش محافظ گیمبال خط و خش بیافتد یا نور خورشید منعکس شود تصاویر مثل تصویر زیر مبهم می شود(به خط کمان روی صفحه دقت کنید).

بنابراین هدف پوششِ پوششِ محافظ گیمبال محافظت از پوشش محافظ گیمبال است در صورتی که حین پرواز از آن استفاده شود. همچنین می توان از آن استفاده کنید تا به شما یادآوری شود پوشش محافظ گیمبال متصل است. چون اگر آن را جدا نکنید پس از پرواز تصویر سیاه دیده می شود ولی اگر پوششِ پوشش محافظ گیمبال نباشد و فقط پوشش محافظ نصب شده باشد در ابتدای پرواز معلوم نمی شود.

در هر صورت پس از انجام مراحل قبلی، باید باتری را به بالای پرنده متصل کنید. باتری دو دکمه در سمت راست و چپ خود برای قفل شدن دارد.

در مرحله بعد پرنده را روی یک سطح غیر فلزی صاف قرار دهید و برای روشن کردن آماده شوید. نیازی به بازکردن ملخ ها نیست. اما اطمینان پیدا کنید وقتی ملخ ها باز می شود به سنگ یا علف برخورد نمی کند. فاصله کم با شکم پرنده با زمین نقطه ضعف آن است. بلند شدن از روی شن های نرم به عنوان مثال سخت است و من توصیه می کنم پارچه یا مجله ای قبل از پریدن زیر پرنده قرار دهید. آب و شن دشمنان ذاتی تجهیزات الکترونیکی از جمله پهپادها هستند. همچنین هیچ وقت از روی یک سطح فلزی مثل آنچه در تصویر مشاهده می کنید پرنده را پرواز ندهید چون در عملکرد قطب نما اختلال ایجاد می کندن. دریچه فاضلاب شرایط مشابهی دارد.

دکمه بالای پرنده را فشار دهید و نگه دارید تا پرنده روشن شود. ریموت به همین ترتیب روشن می شود که باید گوشی خود را به آن متصل کنید.

کنترل پرنده با کابل های اتصال مختلفی من جمله کابل لایتینگ برای اپل، USB-C برای گوشی های جدید تر و micro-USB برای گوشی های قدیمی تر همراه است،‌ با این حال این موارد جامعیت کامل ندارد. به عنوان مثال گوشی آیفون ۶S به خوبی در کنترل جا می شود اما گوشی اندرویدی نکسوس به دلیل این که کابل اتصال دهنده خیلی کوتاه و پورت ورودی معکوس است به آسانی در کنترل نصب نمی شود.

عوض کردن کابل فقط ۵ تا ۱۰ ثانیه زمان می برد. بنابراین اگر کابل اشتباهی انتخاب کنید به راحتی اصلاح می شود.

با متصل کردن کنترل و روشن کردن پرنده، برنامه DJI GO را که هم برای گوشی اندروید هم IOS آماده شده باز کنید. این برنامه ای است که همه چیز را کنترل می کند.

به خاطر داشته باشید با ریموت بدون گوشی هم پرواز کنید. اما محدودیت هایی دارید. به عنوان مثال نمی توانید فوکس دوربین را تنظیم کنید.

حتی اگر دکمه های کنترل را دوباره فشار دهید تا فوکس تنظیم شود بدون گوشی کار نمی کند. بنابراین تمام تصاویری که ضبط خواهید کرد ممکن مانند تصویر پایین مبهم باشد:


در هر صورت قابلیت پرواز بدون گوشی جذاب است چون ممکن است تحت شرایطی حین پرواز باتری گوشی شما تمام شود. تمامی قابلیت ها مثل هدایت پرنده و بازگشت به خانه به خوبی کار می کند. حتی ضبط عکس و فیلم (هر چقدر هم که مبهم باشد).

در هر صورت، در ۹۹ درصد مواقع از برنامه کاربردی DJI Go استفاده خواهید کرد. زمانی که پرنده می خواهد پرواز کند صحت عملکرد سنسورها و سیستم های مختلف از جمله قطب نما و گیمبال را بررسی می کند. اگر چیزیی به درستی کار نکند، به شما اطلاع می دهد و راه حلی ارایه می دهد (غالباً راه حلی ارایه نمی دهد و شما باید از گوگل استفاده کنید). خوشبختانه این اتفاق نادر است.

به محض انجام این موارد شما آماده پرواز هستید.


هم می توانید دکمه پرواز برروی گوشی را لمس کنید،‌ هم به صورت دستی با استفاده از ریموت پرواز را آغاز کنید. واضح است که برای اولین پرواز بهتر است از دکمه پرواز روی برنامه کاربردی استفاده کنید امّا شخصاً ترجیح می دهم به صورت دستی پرنده را برای بلند شدن هدایت کنم چون نسبت به استفاده از برنامه کاربردی برای پراندن زمان سریع تر است.


معمولاً من قبل از شروع پرواز ضبط تصاویر را شروع می کنم. بیشتر از روی عادت چون ممکن است بعد فراموش کنم (همون طور که دقیقا در این پرواز فراموش کردم). شما می توانید یا دکمه ضبط تصویر روی نمایشگر را لمس کنید یا دکمه فیزیکی روی لبه ی بالایی سمت چپ کنترل را فشار دهید.


به محض انجام شدن، برنامه وضعیت ضبط تصاویر را به شما نشان می دهد و همین طور ریموت. در حقیقت اگرچه نمایشگر ریموت شما را به یاد ماشین حساب های TI-82 دوران مدرسه در دهه های قبل می اندازد،‌ امّا اطلاعات مفیدی به شما می دهد و تقریبا عمر باتری را کم نمی کند.


یک دکمه اختصاصی عکس روی ریموت قرار دارد. دقت کنید که حین فیلمبرداری نمی توانید عکس بگیرید (قابلیتی که پرنده کارما GoPro در حالت های خاصی دارد). اگر حین ضبط فیلم دکمه عکس را فشار دهید با وجود نرم افزار نصب شده فعلی (یعنی تا فوریه ۲۰۱۷) پرنده عکس العمل نشان نمی دهد. بعد از این دکمه غربیلک تنظیم شدت نوردهی است.


همان طور که گفته شد ریموت یک غربیلک اختصاصی برای گیمبال دارد. گیمبال دوربین را به بالا و پایین حرکت می دهد. به سمت چپ و راست حرکت نمی دهد، بنابراین برای تغییر تصویربرداری از چپ و راست باید موقعیت پرنده را تغییر دهید (پرنده های رده بالاتر DJI این قابلیت را دارند که شما بتوانید هدایت کامل دوربین را در اختیار داشته باشید).

در آینده در مورد گیمبال و موارد مربوط به عکاسی و فیلمبرداری صحبت خواهم کرد. نهایتا شما دو دکمه قابل سفارشی سازی پشت ریموت دارید. این دو دکمه می توانند برای انجام کارهای مختلفی تنظیم شوند. به عنوان مثال می توانید یکی را برای تنظیم فوکس اختصاص دهید و دیگری را برای قفل کردن تنظیمات نوردهی.



بعدا با جزییات بیشتری عملکرد پرنده را بررسی خواهم کرد، اما لازم است اینجا اشاره کنم به صورت پیش فرض مویک ویژگی های عملکردی نسبتا پایین تری به لحاظ سرعت نسبت به فانتوم ۴ دارد. اگرچه تغییر این تنظیمات به سادگی انجام می شود. بر روی کنترل دکمه حالت اسپرت قرار دارد. این حالت مواردی مثل سرعت را شدیدا افزایش می دهد (تا حد ۷۵ کیلومتر بر ساعت)، هم چنین سرعت نزول و صعود. همچنین احتمال تصادف پرنده را بسیار افزایش می دهد. اولا در حالت اسپرت سنسورهای ممانعت از برخورد غیر فعال است. ثانیا اتفاقا با سرعت بیشتری نسبت به حالت معمولی رخ می دهند.


در حالت اسپرت احتمال این که ملخ ها در چهارچوب تصویر شما قرارگیرند زیاد است(که یک خطای ناراحت کننده در تصویربرداری با پهپاد است)، اما عملکرد پرنده بهتر می شود. بین دیده شدن ملخ ها در تصویر و عملکرد بهتر پرنده بده بستان وجود دارد. شما می توانید عقبی حرکت کنید تا سرعت پرنده بیشتر باشد و ملخ ها در تصویر نباشند. باید آزمایش هایی انجام دهید تا به ترکیب تصویر دلخواه دست پیدا کنید. با این حال عملکرد پایین تر پرنده در حالت عادی نسبت به فانتوم ۴ قابل توجه است. اما در حالت اسپورت بیشتر این تفاوت ها را می توان نادیده گرفت.

به خاطر داشته باشید سیستم جلوگیری از برخورد با موانع در حالت اسپرت از کار می افتد. در حالت عادی نیز می توانید به صورت دستی این قابلیت را از کار بیاندازید:


سنسورهای جلوگیری از برخورد با موانع به شما کمک می کند مویک از جلو با اشیا تصادف نکند. با این حال هنوز این امکان دارد که شما از بغل ها، از عقب و از بالا با اشیا تصادف کنید، به این دلیل که سنسوری در این جهت ها روی پرنده وجود ندارد. اگر به یک شی بیش از حد نزدیک شوید، فاصله پرنده با شی بر روی نمایشگر با ستون هایی نشان داده می شود. در نهایت پرنده به طور کامل متوقف می شود. دو نقطه کوچک جلو پرنده این سنسورها هستند که به راحتی قابل تشخیص است.


در تصویر زیر روی پیراهن من نوشته شده ۷FT (یعنی ۷ فوت یا ۲.۱ متر) و وقتی سعی می کنم پرنده را به خودم نزدیک تر کنم می نویسد “ جلوگیری از برخورد با مانع، مسیر را اصلاح کنید” .



 

قبل از این که پرنده فرود بیاید خوب است به این نکته اشاره کنم که شما می توانید مویک پرو را بدون کنترل و فقط با گوشی تلفن هدایت کنید. در این حالت ارتباطی مستقیم با وایفای بین پرنده و گوشی شما برقرار می شود. برای این کار باید پوشش کوچکی که بغل پرنده است را کنار بزنید و پرنده را به وضعیت وایفای تغییر حالت دهید.


در مرحله بعد باید پرنده را با گوشی جفت کنید. مشخصات شبکه بیسیم علاوه بر بازوهای پرنده بر هر دو سمت جایگاه باتری درج شده است.


این کاری شبیه متصل کردن پرنده کارما GoPro به صورت بیسیم و هدایت تمام فعالیت های آن است. برنامه کاربردی تقریبا مشابه استفاده بدون ریموت است، اگر چه برخی قابلیت ها مثل Follow-me حذف شده اند. هم چنین رابطه کاربردی برنامه اندکی تغییر کرده است تا بتوانید با استفاده از کلید های لمسی پرنده را هدایت کنید.

فراتر از تمام این ها، در حالت بیسیم شعاع هدایت پرنده بسیار کم شده است – فقط حدود ۸۰ متر (در بهترین حالت). من متوجه شدم در بعضی موارد کمتر از این مقدار است. به نظر می رسد به صورت کلی جذاب باشد. در وضعیت اضطراری که باتری ریموت تمام شده و شما باید آخرین تصاویر را ضبط کنید خوب است. اما من هرگز مویک را نخریدم تا در این شرایط استفاده کنم، پرواز بهینه در این شرایط خیلی سخت است.

نکته آخر برای جمع بندی موارد ابتدایی آن است که شما هم می توانید به صورت دستی فرود بیایید هم دکمه فرود را بر روی ریموت یا برنامه کاربردی لمس کنید. دکمه اختصاصی فرود بر روی ریموت بالا سمت چپ قرار دارد و در برنامه کاربردی تلفن همراه هم مکان مشابهی دارد. دکمه بالا سمت چپ فرود پرنده است و دکمه وسطی در سمت چپ بازگشت به خانه و فرود است و پرنده را به جایی که از آن برخواسته بر می گرداند.


در صورتی که از گزینه فرود خودکار استفاده کنید پرنده به ارتفاع خاصی که برای بازگشت به خانه تعیین شده نزول یا صعود می کند. معمولا من این مقدار را بسیار بالا تنظیم می کنم تا اطمینان داشته باشم پرنده در راه بازگشت به چیزی برخورد نمی کند (در شرایطی که سیگنال ارتباطی قطع شود). وقتی پرنده به اندازه کافی به زمین نزدیک شود،‌ سنسورهای نوریِ رو به پایین پرنده فعال می شوند تا فرود به نرمی انجام شود. در تصویر زیر این سنسورها قابل مشاهده اند:

با این حال چون فاصله شکم پرنده با زمین در حالی که نشسته باشد کم است، در سطوح ناهموار مثل مسیر کوهستانی که یک متر فاصله ممکن است اختلاف بین سنگ های سخت و زمین هموار باشد مراقب فرود باشید.

حالا جنبه های سینماتوگرافی پرنده را بررسی کنیم.

 

حالت های ویدیو و عکس


مهم ترین دلیل برای خرید پرنده DJI توانای فیلم و عکاسی آن است و توانایی DJI در این بازار بر دیگران غالب است. مشاهده فیلم های نقد و بررسی پرنده های کارما GoPro و مویک در چند ماه گذشته خنده دار است. خیلی از مردم (که هر دو پرنده را ندارند) سعی می کنند بگویند کارما GoPro تصویربرداری هوایی بهتری دارد اما DJI قابلیت های بیشتری دارد.

این ادعا کاملا نادرست است.

مساله ای که معمولا در مورد GoPro (حتی با دوربین Hero5 Black) حالت چشم ماهی تصاویر در ابعاد ۴K است، مساله ای که مویک با آن مواجه نیست (همچنین فانتوم ۴ هم چنین مساله ای نداشت). درست است که دوربین Hero5 Black حالت تصویربرداری خطی دارد،‌ اما این حالت فقط تا ابعاد ۲٫۷K کار می کند نه در ابعاد ۴K. به علاوه GoPro به هیچ وجه به انعطاف پذیری مویک در نمایش تنظیمات تصویربرداری هوایی مثل هیستوگرام یا حالت های از پیش تنظیم شده منظره و رنگ نمی رسد. با این وجود GoPro می تواند تصاویر با ابعاد ۲٫۷K را با نرخ ۶۰ فریم بر ثانیه ضبط کند عجیب آن که مویک به حداکثر نرخ ۳۰ فریم بر ثانیه با ابعاد ۲٫۷K محدود است.

اجازه بدهید خیلی بحث را بسط ندهیم. اول ویژگی های اصلی را بررسی کنیم. سمت راست نمایشگر می توانید تمام تنظیمات مربوط به عکس و فیلم را دستکاری کنید. آیکن کوچکی که حول آن دایره ای با دو فلش است بالای دکمه ی قرمز رنگ بزرگ سمت قرار دارد، با این دکمه به سرعت بین حالت عکس و فیلم تغییر وضعیت می دهید.


با این حال همواره می توانید از دکمه اختصاصی شروع و پایان فیلم برداری و دکمه اختصاصی عکس که پشت ریموت تعبیه شده استفاده کنید. نکته دیگر آن که اگرچه پرنده همراه پرنده یک کارت micro-SD است،‌ احتمالا باید کارتی با ظرفیت بیشتر تهیه کنید. محل نصب کارت زیر پوششی سمت راست پرنده قرار دارد.


وقتی ضبط تصویر را شروع کنید، زمان ضبط تصویر بر روی نمایشگر کنترل و روی صفحه گوشی نشان داده می شود. بالا منتها الیه سمت راست حالت تصویربرداری نشان داده می شود (در وضعیت نشان داده شده ۴K با نرخ ۳۰ فریم بر ثانیه است)، و پس از آن زمان باقیمانده که می توانید فیلمبرداری کنید. در این حالت، من از یک کارت با ظرفیت ۱۲۸ گیگابایت استفاده می کنم،‌ بنابراین می توانم بیش از ۹۹ دقیقه فیلمبرداری کنم (بیشتر از این مقدار را نشان نمی دهد).

سمت چپ تنظیمات تصویربرداری مثل نوردهی، میزان سفیدی، حساسیت سنسور و سرعت شاتر قرار دارد. منتها الیه سمت چپ دکمه قفل فوکس و دکمه قفل نوردهی قرار دارد. در حقیقت این دو مهم ترین امکانات مویک هستند.

به دلایلی که همه را گیچ می کند، DJI تصمیم گرفته است که ویژگی به نام Tap To Focus به مویک اضافه کند. نکته آن است که به جای این که لنز ثابت داشته باشیم که فوکس آن روی بینهایت تنظیم شده باشد، مویک واقعا می تواند روی نقطه خاصی فوکس کند – دقیقا مثل دوربین تلفن همراه شما. شاید به نظر خیلی خوب بیاید، اما اتفاقی که در عمل می افتد آن است که تقریبا همه فراموش می کنند حین آغاز پرواز، فوکس را تنظیم کنند. در نتیجه بر روی نمایشگر کوچک تلفن همراه تصاویر خوب به نظر می رسند، اما وقتی که به خانه بروید و از نمایشگر بزرگ استفاده کنید تصاویر خارج از فوکس و مبهم به نظر می رسد.

برای اصلاح آن باید روی نمایشگر نقطه ای را لمس کنید تا بر روی آن فوکس کند. فوکس بینهایت برای هر چیزی که با آن بیش از چند متر فاصله داشته باشید مناسب است. جعبه سبز محل فوکس را نشان می دهد. به دو تصویر زیر که از صفحه نمایشگر گرفته شده دقت کنید. فاصله دوچرخه با پرنده تقریبا ۱ متر است،‌ اگر از تنظیمات پیشفرض (سمت چپ) استفاده کنم،‌ سنگ ریزه ها در فوکس قرار دارد و دوچرخه خارج از فوکس است، اما اگر دوچرخه را لمس کنم،‌ سنگ ها از فوکس خارج و دوچرخه در فوکس قرار می گیرد.


 


با این حال،‌می توانید شدت نوردهی را از قسمت بالا راست کنار ظرفیت تنظیم کنید. این مقدار از آیکن فوکس تا آیکون نوردهی تغییر می کند (دایره زرد در تصویر). می توانید قسمتی از تصویر را که می خواهید نوردهی متناسب با آن قسمت انجام شود لمس کنید. اگر می خواهید تنظیمات نوردهی قفل شود (در مناظری که شرایط نوری تغییر می کند مناسب است)، می توانید دکمه AE بالا سمت راست را لمس کنید تا تنظیم نوردهی قفل شود.


وقتی قفل روشن باشد دکمه آبی می شود:


در همین حال می توانید با استفاده از غربیلک بالایی پشت ریموت سمت راست سریعا جبران نوردهی را تنظیم کنید. حتی اگر نخواهید نوردهی را تنظیم کنید خوب است بدانید عملکرد این غربیلک چیست تا اگر به صورت اتفاقی وضعیت آن را تغییر دادید بتوانید اصلاحش کنید.

نکته بعدی فرمت های مختلف تصویربرداری است. این تنظیمات شامل ابعاد تصویر (از جمله ۱۰۸۰p و ۴K و غیره) و نرخ تصویربرداری می شود. در حالت معمول من همه چیز را با ابعاد ۴K و نرخ ۳۰ فریم بر ثانیه ضبط می کنم. اما ممکن است دلایل مشخصی وجود داشته باشد که شما بخواهید با نرخ بالاتری فیلم برداری کنید (مثلا اگر بخواهید سرعت قسمتی از فیلم را کم کنید). حداکثر نرخ تصویربرداری مویک پرو در ۴K برابر است با ۳۰ فریم بر ثانیه و در ابعاد ۷۲۰P برابر است با ۱۲۰FPS (این مقدار در دوربین GoPro Hero4/5 Black برابر ۲۴۰FPS است). تفاوت مویک با فانتوم ۴ پرو آن است که فانتوم می تواند در ۴K با نرخ ۶۰FPS تصویربرداری کند.


در پنل مشابه می توانید تنظیمات میزان سفیدی و شیوه و ترجیحات رنگ را تنظیم کنید. اگر قرار است بعدا فیلم را ویرایش نکنید،‌ بهتر است تنظیمات به حالت پیش فرض باشد. اما اگر می خواهید بعدا فیلم و رنگ آن را دستکاری کنید بهتر است سراغ چیزی مثل D-Cinelike یا D-Log بروید. به خاطر داشته باشید بدون انجام تغییرات بعدی تصویر در این حالات ناواضح تر است. در نهایت شما می توانید از حالات مختلفی مثل Art/Black و White/Vivid و غیر آن برای تصویربرداری استفاده کنید. فرض کنید این موارد مثل فیلتر های اینستاگرام عمل می کند.


افراد زیادی تصاویر مویک را مقداری زننده  (خیلی sharp) می دانند، بنابراین هنگام ضبط تنظیم می کنند که تصویر ملایم (soft) شود. شما می توانید از منو شیوه این مقدار را تنظیم کنید.


در مورد برخی از قابلیت های بیشتر مویک حین پرواز نسبت به کارما GoPro که قبلا اشاره کردم، این موارد را می توانید از منو تنظیمات همان طور که در تصویر زیر مشاهده می شود، فعال کنید.

(هشداری که در تصویر بالا مشاهده می شود به تنظیمات منو ارتباط ندارد،‌ فقط پیغامی است که بعد از حالت شارژ کردن حذفش نکردم.)

برای عکاسی ویژگی های مشابهی قابل تنظیم است. اول نوع تصویری است که می خواهید ضبط کنید، مثلا یک تصویر یا چندین تصویر، تصویر HDR و سایر موارد:


در مرحله بعد می توانید نسبت تصویر را تنظیم کنید. DJI اشتباها آن را ابعاد تصویر نامیده در حالی که در حقیقت نسبت تصویر است. در همین پنل می توانید فرمت عکس را مشخص کنید. فرمت عکس می تواند JPEG یا RAW یا هر دو یعنی RAW+JPEG باشد. من همیشه با از RAW+JPEG استفاده می کنم.



بالا گزینه های مشابه برای تنظیم توازن سفیدی، شیوه و رنگ که در حالت فیلم قابل تنظیم بود مشاهده می کنید. همنچنین در منو می توانید حساسیت سنسور،‌ سرعت شاتر و مقادیر EV را همانند ویدیو تنظیم کنید. تنها تفاوت بین تنظیمات عکس و فیلم (تصویر زیر مربوط به تنظیمات فیلم است) بازه تنظیم شدت حساسیت سنسور و شدت نوردهی است.


بدین ترتیب وقتی با شرایط نوری پیچیده مخصوصا مثل غروب خورشید یا محیط هایی با نقاط سایه و نور پیچیده مواجه شوید،‌ تنظیمات زیاد پرنده تصویربرداری را بسیار انعطاف پذیر می کند.

یکی از جذاب ترین ویژگی های محصولات DJI  همزمان با ضبط تصاویر بر روی کارت حافظه ی نصب شده در پرنده،‌ مستقیما تصاویر را روی گوشی پخش و بر روی آن نیز ضبط می کند. ابعاد این تصویر(۷۲۰P) کمتر از ابعاد ضبط شده روی کارت حافظه است، اما برای اشتراک گذاری سریع در شبکه های اجتماعی خیلی خوب است. تمام موارد ضبط شده از گالری داخل برنامه DJI GO قابل دسترسی است:


این قابلیت بسیار راهگشاست زیرا به واسطه آن بدون نیاز به نشاندن پرنده می توانید تشخیص دهید تصویر مورد نظرتان ضبط شده یا خیر. هم چنین در صورتی که پرنده را در آب نیست و نابود کنید مفید است،‌ حداقل چیزی از آن به یادگار می ماند. در بعضی موارد این قابلیت نسبت به شرایط آب و هوایی که در آن کار می کند حساس است و این نقطه ضعف آن است.


در بعضی از پرواز ها ۱۰۰ درصد تصاویر را ضبط می کند اما در بعضی موارد انگار اصلا اتفاقی نیافتاده است. متاسفانه دلیلش را متوجه نمی شوم. با این حال وقتی کار می کند از آن لذت می برم، و این قابلیتی است که GoPro در پرنده کارما ندارد.

نهایتا پس از همه صحبت ها در مورد تصویربرداری، من به عنوان نمونه بخشی از تصاویر ضبط شده با مویک را برای پخش آماده کردم. همه چیز با کیفیت ۴K و سرعت ۳۰FPS در حالت D-Cinelike ضبط شده است. فیلم را در برنامه Final Cut Pro X (10.3) ویرایش کردم و بر روی آن تغییر رنگ اعمال شده است. تمامی تصاویر در حالت دستی پرواز در جزیره گرن قناریا از مجمع الجزایر قناری (جایی که تمام این نقد و بررسی را آنجا انجام دادم) ضبط شده است. از دیدن آن لذت ببرید.

 

اکنون به بررسی حالت های خودکار که من در فیلم بالا از آن استفاده نکردم بپردازیم.

ادامه در قسمت دوم

 

گروه نقد و بررسی

1
دیدگاه بگذارید

avatar
1 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
1 Comment authors
خرید لوازم جانبی Recent comment authors
  Subscribe  
newest oldest most voted
Notify of
خرید لوازم جانبی
Guest

سلام
سایت خیلی خوبی دارید.

منطقه سربرگ نوار کناری خود را در حال حاضر خالی است. عجله کنید و اضافه کردن برخی از ویدجت .